අල්-මුඛ්තසර්
وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ﴿١٠﴾
තමන්ට අත් වූ දිළිඳුකම හා රෝගීභාවයෙන් පසු පෝෂණයේ හා සුවයේ සමෘද්ධිය විඳින්නට අප ඔහුට සැලැස්සුවේ නම්, ඔහු: "නපුර මගෙන් ඉවත් වී ඇත. පීඩා ව පහව ගොස් ඇතැ"යි පවසයි. නමුත් ඒ සඳහා ඔහු අල්ලාහ්ට කෘතවේදී නොවෙයි. සැබැවින්ම ඔහු තමන්ට අල්ලාහ් පිරිනැමූ ආශිර්වාදය ගැන ප්රමෝධමත් වී, ජනයා අපයෝජනයට ලක් කරමින් මහත් ආඩම්භරයෙන් යුතු ව සතුටින් ඉපිළ යයි.