Мухтасар тафсир
إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُوا۟ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوا۟ حَتَّىٰ يَسْتَـْٔذِنُوهُ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسْتَـْٔذِنُونَكَ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ فَإِذَا ٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَٱسْتَغْفِرْ لَهُمُ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿٦٢﴾
Өз ыймандарында чыныгы ыймандуу адамдар – Аллахка ыйман келтиргендер жана Анын элчисине ыйман келтиргендер. Эгерде алар мусулмандардын пайдасы үчүн бир иште пайгамбар менен чогу болушса, андан уруксат сурамайынча кетишпейт. Оо, пайгамбар! Чындыгында сенден кеткенге уруксат сурагандар – ошолор Аллахка жана Анын элчисине чындап ыйман келтиргендер. Эгерде алар иштери чыгып сенден уруксат сурашса, алардан өзүң каалаганына кетүүгө уруксат бер жана алардын күнөөлөрү үчүн кечирим сура. Чындыгында Аллах тообо кылган пенделеринин күнөөлөрүн Кечирүүчү, аларга Мээримдүү.