تەفسیری موختەسەر
أَفَمَن يَمْشِى مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِۦٓ أَهْدَىٰٓ أَمَّن يَمْشِى سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٢٢﴾
ئایا ئەو کەسەی کە بەدەمدا کەوتووە وبەو حاڵەیەوە ڕێ دەکات؛ باشتر ڕێگا دەزانێت (پەروەردگار ئەم نمونەیەی بە بێباوەڕان ھێناوەتەوە کە لەسەر ڕێگای ناهەق دەڕۆن)، یان ئەو ئیماندارەی لەسەر ڕێگایەکی ڕاست ودروست ڕێ دەکات (ئەمەش نمونەی باوەڕدارانە کە لەسەر ڕێگای ھیدایەتن).