تەفسیری موختەسەر
قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ ٱلْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُو۟لِى بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَـٰتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ ۖ فَإِن تُطِيعُوا۟ يُؤْتِكُمُ ٱللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِن تَتَوَلَّوْا۟ كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿١٦﴾
- ئەی پێغەمبەر - (صلی اللە علیە وسلم) بەو عەرەبە بیابان نشینانەی کە لەگەڵت نەھاتن بۆ مەککە بڵێ: لەداھاتوودا بانگ دەکرێن بۆ غەزا دژی قەوم و میللەتێک کە ئازا و جەنگاوەر و توندو تیژن، ئەو کات یا دەجەنگن لە دژیان، یان بەبێ جەنگ موسوڵمان دەبن، ئەوسا ئەگەر فەرمانبەردار و گوێڕایەڵ بن (اللە تعالی) پاداشتی چاکتان دەداتەوە کە بەھەشتە، بەڵام ئەگەر پشت ھەڵکەن لە فەرمانی (اللە تعالی) - کەچۆن پشتتان ھەڵکرد و خۆتان دزییەوە و نەڕۆشتن بۆ مەککە لەگەڵ پێغەمبەر (صلی اللە علیە وسلم) ئەوە (اللە تعالی) سزایەکی بە ئێشتان بۆ پێش دەھێنێت.