تەفسیری موختەسەر

وَٱحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِى ﴿٢٧﴾

وە گیرییەک لەزمانم دایە بیکەرەوە، وە یارمەتیم بدە بە جوانی قسە بکەم، زمانم پاراو و ڕەوان بکە، بۆ ئەوەی بتوانم پەیامەکە بە جوانی بگەیەنم.