អាល់មុខតាស័រ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُونُوٓا۟ أَنصَارَ ٱللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّـۧنَ مَنْ أَنصَارِىٓ إِلَى ٱللَّهِ ۖ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ ٱللَّهِ ۖ فَـَٔامَنَت طَّآئِفَةٌ مِّنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَكَفَرَت طَّآئِفَةٌ ۖ فَأَيَّدْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ عَلَىٰ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا۟ ظَـٰهِرِينَ ﴿١٤﴾
ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានអនុវត្តន៍នូវអ្វីដែលទ្រង់បានដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់លើពួកគេ! ចូរពួកអ្នកក្លាយខ្លួនជាអ្នកជួយដល់អល់ឡោះ តាមរយៈការជួយសាសនារបស់ទ្រង់ដែលអ្នកនាំសាររបស់ពួកអ្នកបាននាំមក ដូចជាការជួយរបស់ពួក អាល់ហាវ៉ារីយីន(ក្រុមដែលស្ម័គ្រស្មោះនឹងព្យាការីអ៊ីសា) នៅពេលដែលព្យាការីអ៊ីសាកូនរបស់ម៉ារយ៉ាំ បានពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ តើអ្នកណាខ្លះដែលចូលរួមជាមួយខ្ញុំដើម្បីលើកស្ទួយ(សាសនា)អល់ឡោះនោះ? ពេលនោះ ពួកគេក៏បានឆ្លើយតបភ្លាមៗថាៈ ពួកយើង គឺជាអ្នកចូលរួមលើកស្ទួយ(សាសនា)អល់ឡោះ។ នៅពេលនោះ មួយក្រុមនៃអម្បូអ៊ីស្រាអែលបានជឿចំពោះព្យាការីអ៊ីសា ហើយមួយក្រុមផ្សេងទៀតបានប្រឆាំង(មិនជឿ)ចំពោះគាត់ឡើយ។ ហើយយើងបានពង្រឹងដល់បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿលើព្យាការីអ៊ីសាឱ្យមានភាពខ្លាំងក្លាជាងពួកដែលគ្មានជំនឿលើគេ(អ៊ីសា)។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បានក្លាយជាអ្នកដែលទទួលបានជ័យជម្នះ។