អាល់មុខតាស័រ
وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَٱلسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِى مَا ٱلسَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ﴿٣٢﴾
ហើយនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ការសន្យារបស់អល់ឡោះ(ដែលទ្រង់បានសន្យាចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ថា ទ្រង់នឹងពង្រស់ពួកគេឡើងវិញ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេ)នោះ គឺជាការពិតដែលគ្មានការសង្ស័យចំពោះវាឡើយ ហើយថ្ងៃបរលោក ក៏ជាការពិតដែលគ្មានការសង្ស័យចំពោះវានោះដែរ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកសាងទង្វើកុសលសម្រាប់ថ្ងៃនោះចុះ ពួកអ្នកបែរជានិយាយថាៈ ពួកយើងមិនដឹងទេថា អ្វីទៅជាថ្ងៃបរលោកនេះ។ ពួកយើងមិនបានគិតទេថា វានឹងកើតឡើងនោះ ក្រៅពីការស្មានប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកយើងក៏មិនជឿជាក់ ពិតណាស់ ថ្ងៃបរលោកនោះ នឹងមកដល់នោះដែរ។