Tafsir Al-Mukhtasar
مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ ﴿٢٠﴾
Kala tawɗo ko baraaje ndun laakara o faaliraa golle makko ɗen, Men sowanay mo mbarjaari makko ndin; moƴƴere kala, sappo yeru mun, haa hewta cowalle teemeɗɗe jeeɗiɗi, haa ɓura ɗon ko ɗuuɗi. Kala kadi tawɗo ko jayru ndun aduna tun o faalaa, Men okkay mo geɓal makko ngal, yeru makko on; hara non o alaa ka laakara ton, hay geɓal, tawde o ɓuurnii aduna e dow laakara.