Tafsir Al-Mukhtasar
قِيلَ لَهَا ٱدْخُلِى ٱلصَّرْحَ ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا ۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّن قَوَارِيرَ ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَـٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٤﴾
[Debbo on] wi'aa: Naatu ka huɓeere tawi kayre hinde wa'i wa ko hummbi, tuma nde o yi'unoo nde o sikki ko nde ndiyam o ñori dense makko ɗen fii yo o juuwu nde, Sulaymaana (yo o his) maaki: Ndee ko huɓeere ɓowriniraande guƴe, o noddi mo ka Islaamu, o jaɓi ko o noddi mo kon e mu'un o wi'i: Jooma, min dey mi tooñirii wonkii am rewidugol Ma e tanaa Maaɗa, mi ɗoftanike Alla Jooma tageefooji ɗin fow majji, wonndude e Sulaymaana.