Tafsir Al-Mukhtasar
وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ أَحَدُهُمَآ أَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَىْءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلَىٰ مَوْلَىٰهُ أَيْنَمَا يُوَجِّههُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖ هَلْ يَسْتَوِى هُوَ وَمَن يَأْمُرُ بِٱلْعَدْلِ ۙ وَهُوَ عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٧٦﴾
Alla piyii misal goo kadi fii ruttugol ɓe, worɓe ɗiɗo: Goɗɗo e maɓɓe ko mboboojo, o nanataa, o wowlataa, o faamataa; ronkanɗo hoore-mun ronki nafude woɗɓe goo, kanko ko o donngal e hoore fawtiiɗo mo on; nokku kala ka on imminiri mo, o addataa moƴƴere, o waɗataa ko o habboraa. Hara on ɗon fotay e on hisuɗo nanɗe e kara, ɗuuɗa nafa, yamiroowo yimɓe ɓen nunɗal, ñiiɓuɗo e wonkii mun, wonɗo e laawol feeñungol ngol jilɓaa ngol ooñaakii? Ko honno fonnirton, onon ɓee sirkooɓe, hakkunde Alla sifroɗo sifaaji mawngu e timmal, e ɗin sanamuuji mon ɗi nanataa ɗi wowlataa, ɗi pooɗataa nafa ɗi huncataa lorra?