Tafsir Al-Mukhtasar
وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَىٰ ضُرٍّ مَّسَّهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾
Si lorra ñawnu maa alhaali bonɗo memii noɗɗanke fantinɗo, o noddira Men yankinaare hara himo waalorii senngo makko, maa hara himo jooɗii, maa hara himo darii. O noddira Men jortagol nde lorra makko kan iwata. Tuma nde Men jaabii mo toraare makko nden, Men ittani mo ngun ñawu yanungu e makko, o heɓaano ko o waɗa si wanaa yawtirgol wa si tawii o noddaano Men e huncangol mo on lorra makka. Ko wano oo ɗuurniiɗo ɗoo suɗiranaa non majjere makko nden, yawtuɓe keeri Alla ɓen kadi cuɗiranaa keeferaaku maɓɓe ngu ɓe laatinoo e mun, ɓe accatah ngun.