تفسیر المختصر
وَلَا يَأْتَلِ أُو۟لُوا۟ ٱلْفَضْلِ مِنكُمْ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤْتُوٓا۟ أُو۟لِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا۟ وَلْيَصْفَحُوٓا۟ ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿٢٢﴾
و نیکوکاران و بزرگان در دین و ثروتمندان نباید سوگند بخورند که به خویشاوندانِ نیازمندشان -از جمله مهاجران در راه الله، که فقیر هستند- به خاطر گناهی که مرتکب شده اند؛ صدقه بدهند، بلکه گذشت کرده و آنان را ببخشند، آیا دوست ندارید، اگر آن ها را بخشیديد و گذشت کرديد؛ الله متعال نيز گناهان شما را ببخشد؟! الله متعال نسبت به بندگان توبه کارش بسیار آمرزنده و مهربان است، پس باید بندگانش نیز به او اقتدا کنند. این آیه در مورد ابوبکر صدیق -رضی الله عنه- نازل شد که به خاطر مشارکت مِسطَح در قضیه ی اِفک، سوگند یاد کرده بود که دیگر به او صدقه ندهد.