আল-মুখতাচাৰ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا جَآءَكَ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ قَالُوا۟ نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُۥ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١﴾
হে ৰাছুল! মুনাফিক যিসকলে ইছলাম গ্ৰহণ কৰা বুলি ভাৱ দেখুৱায় কিন্তু অন্তৰত কুফুৰ লোকাই ৰাখে, সিহঁত যেতিয়া আপোনাৰ ওচৰত আহে তেতিয়া কয়ঃ আমি সাক্ষী দিওঁ যে, আপুনি সঁচাই আল্লাহৰ ৰাছুল। অথচ আল্লাহে জানে যে, আপুনি তেওঁৰ প্ৰকৃত ৰাছুল। আৰু আল্লাহে সাক্ষ্য দিয়ে যে, সিহঁত নিজৰ দাবী কৰা সাক্ষ্যত মিছলীয়া যে, সিহঁতে নিজৰ অন্তৰৰ গভীৰতাৰ পৰা সাক্ষ্য দিয়ে আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুল।