الحديد

তেৱেঁই ৰাতিক দিনৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰায়। ফলত অন্ধকাৰ নামি আহে আৰু মানুহে টোপনিত যায়। এইদৰে তেওঁ দিনক ৰাতিৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰায়, ফলত পোহৰে বিস্তাৰ লাভ কৰে আৰু মানুহে নিজৰ নিজৰ কামত গুচি যায়। বান্দাসকলৰ অন্তৰত যি আছে সেই বিষয়ে তেওঁ সৰ্বজ্ঞ। তেওঁৰ ওচৰত গোপন বোলা একো নাই।