আল-মুখতাচাৰ
وَٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمِيثَـٰقَهُ ٱلَّذِى وَاثَقَكُم بِهِۦٓ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٧﴾
আৰু আল্লাহৰ অনুগ্ৰহ স্মৰণ কৰা যে, তেওঁ তোমালোকক ইছলামৰ পথ দেখুৱাইছে, লগতে স্মৰণ কৰা তোমালোকৰ সেই প্ৰতিশ্ৰুতি যিটো তোমালোকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত বাইআত কৰাৰ সময়ত কৰিছিলা, তোমালোকে কৈছিলাঃ আমি সৰ্বাৱস্থাতে আপোনাৰ কথা মানিম আৰু আপোনাৰ কথাৰ ওপৰত আমল কৰিম, যদিও সেই আদেশ আমাৰ ইচ্ছা অনুকূল হওঁক বা নহওঁক। এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ (প্ৰতিশ্ৰুতিও তেওঁৰ আদেশৰ অন্তৰ্ভুক্ত) পালন কৰি তথা তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা। নিশ্চয় আল্লাহ অন্তৰৰ গোপন বিষয় সম্পৰ্কেও অৱগত, একোৱেই তেওঁৰ পৰা গোপন নহয়।