আল-মুখতাচাৰ
يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ ۖ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ إِلَّا غُرُورًا ﴿١٢٠﴾
চয়তানে সিহঁতক মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু অসত্যৰ আশা দিয়ে। অথচ তাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি বাতিল আৰু বাস্তৱিকতাৰ পৰা বহু দূৰৈত।
আল-মুখতাচাৰ
يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ ۖ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ إِلَّا غُرُورًا ﴿١٢٠﴾