আল-মুখতাচাৰ
أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَـٰكِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ ۖ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ﴿٢٦﴾
ইহঁত অন্ধ হৈ পৰিছে নেকি, ইহঁতে গ'ম পোৱা নাই নেকি যে, ইহঁতৰ পূৰ্বে আমি কিমান উম্মত ধ্বংস কৰিছোঁ?! অথচ ইহঁতে সিহঁতৰ সেই বাসস্থানসমূহৰ মাজেৰে চলাফুৰা কৰে যিবোৰত সিহঁতে ধ্বংস হোৱাৰ পূৰ্বে বাস কৰিছিল। তথাপিও ইহঁতে সিহঁতৰ অৱস্থাৰ পৰা উপদেশ গ্ৰহণ নকৰে। কুফৰ আৰু গুনাহৰ বাবে ধ্বংস হোৱা সেই উম্মতসমূহৰ মাজত নিশ্চয় কেইটামান উপদেশ আছে, যিবোৰৰ দ্বাৰা সিহঁতৰ ৰাছুলসকলৰ সত্যতা প্ৰমাণিত হয়, যিসকল আল্লাহৰ ফালৰ পৰা সিহঁতৰ ওচৰলৈ প্ৰেৰিত হৈছিল। আল্লাহৰ আয়াতসমূহক অস্বীকাৰ কৰা এই লোকসকলে কবূল কৰাৰ তথা উপদেশ গ্ৰহণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে নুশুনে নেকি?