আল-মুখতাচাৰ
لِّنُحْـِۧىَ بِهِۦ بَلْدَةً مَّيْتًا وَنُسْقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقْنَآ أَنْعَـٰمًا وَأَنَاسِىَّ كَثِيرًا ﴿٤٩﴾
যাতে আমি সেই পানীৰে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ গছ-পুলি উৎপন্ন কৰি মৃত ভূমিক সেউজীয়া কৰি জীৱন প্ৰদান কৰিব পাৰোঁ। ইয়াৰ লগতে যাতে সেই পানী অসংখ্য জীৱ-জন্তু আৰু মানুহক খোৱাব পাৰোঁ।