Rowwad Tercüme Merkezi — 522

51:31 İbrahim, onlara: “O halde göreviniz nedir ey elçiler?” dedi.

51:32 Onlar: “Şüphe yok ki biz günahkâr bir topluluğa gönderildik” dediler.

51:33 "Onların üzerilerine balçıktan yapılmış taşlar atacağız."

51:34 (Bu taşlar) Rabbinin katında haddi aşanlar için işaretlenmiş (taşlardır).

51:35 Bunun üzerine orada bulunan Müminleri çıkardık.

51:36 Zaten orada bir ev halkından başka Müslüman bulamadık.

51:37 Orada, elem dolu azaptan korkacaklar için bir ibret bıraktık.

51:38 Mûsâ (kıssasında da ibret vardır). Hani biz, onu açık bir delil ile Firavun’a göndermiştik.

51:39 Firavun, bütün (kişisel ve askeri) gücüyle yüz çevirmiş ve: "Bu, ya bir büyücü veya bir delidir." demişti.

51:40 Nihayet onu da ordularını da yakalayıp denize attık. O (küfründen dolayı) kınanmış bir kimseydi.

51:41 Âd kavminde de (ibretler vardır). Onlara kasıp kavuran rüzgârı göndermiştik.

51:42 Üzerine uğradığı hiçbir şeyi bırakmıyor, mutlaka onu kül ediyordu.

51:43 Semûd'da da (ibretler) vardır. Onlara: "Bir süreye kadar faydalanın." denmişti.

51:44 Rablerinin emrine kibirlenip isyan ettiler. Bu yüzden bakıp dururken onları yıldırım çarpmıştı.

51:45 Ayağa kalkacak güçleri kalmamış, yardım edenleri de olmamıştı.

51:46 Bunlardan önce de Nûh kavmini (helâk etmiştik). Çünkü onlar, fasık/yoldan çıkmış bir toplum idiler.

51:47 Göğü kendi ellerimizle biz kurduk ve biz onu elbette genişleticiyiz.

51:48 Yeryüzünü de yayıp döşedik. Ne güzel döşeyiciyiz.

51:49 Düşünüp ibret alasınız diye her şeyden (erkekli dişili) iki eş yarattık.

51:50 O halde Allah’a kaçın. Çünkü ben, size Onun katından (gönderilmiş) açık bir uyarıcıyım.

51:51 Allah ile beraber başkasını ilah edinmeyin. Zira ben, size O'nun tarafından (gönderilmiş) açık bir uyarıcıyım.