د رواد د ژباړې مرکز — 521
51:7 قسم دى په آسمان، د لارو او ښكلا والا.
51:8 یقینا تاسو په خبره مختلفې کې یاست.
51:9 له دې (اسلام) څخه هغه څوک اړول كيږي چې (په ازل كې) اړول شوى وي.
51:10 اټكل كوونكي رټل شوي دي.
51:11 هغه کسان چې دوی په جهل کې غافل دي.
51:12 پوښتنې كوي چې (هغه) د سزا ورځ به كله وي؟
51:13 هغه ورځ چې دوی به اور باندې اوسوځولی شي.
51:14 (اوس) د خپل عذاب خوند وڅكئ! دا دي هغه څه چې تاسو بيړه پرې كوله.
51:15 بېشكه متقيان په باغونو او چينو كې دي.
51:16 څه چې خپل پالونکي يې وركړي د هغو را اخيستونكي به وي، بېشکه هغوى له دې وړاندې نيكان وو.
51:17 هغوى به د شپې لږ (وخت) ويده كېدل.
51:18 او په سهارونو كې به يې بخښنې غوښتلې.
51:19 او په مالونو كې به يې د سوالګر او سوال نه كوونكي مسكين لپاره برخه وه.
51:20 او په ځمكه كې (ډېرې) نښانې دي باور كوونكو لپاره.
51:21 او ستاسي په خپلو ځانو كې هم، نو آيا تاسو يې نه وينئ؟
51:22 او ستاسي روزي او څه چې درسره ژمنه كيږي (ټول) په آسمان كې دي.
51:23 نو د آسمان او ځمكې په رب قسم چې دا بالكل رېښتيا دي لكه دا تاسو چې خبرې كوئ.
51:24 آيا د ابراهيم (عليه السلام) د عزتمنو مېلمنو خبر درته راغلى؟
51:25 كله چې په هغه ورننوتل وېلې سلام دې وي، هغه وويل سلام دې (پر تاسي هم) وي، څه نا اشنا خلک یاست.
51:26 بيا غلى كور ته ولاړ او يو چاغ (څرب) خوسى يې راوړ.
51:27 چې هغوى ته يې نېږدې كړ، وېلې: ولې يې نه خورئ؟
51:28 نو له هغوى نه يې په زړه كې وېره راغله، هغوى ويل: مه وېرېږه او د يو ښه عالم هلک (زوى) زېرى يې وركړ.
51:29 نو ښځه يې په حيرانۍ رامخكې شوه، غږ يې وكړ نو مخ ته يې ټس وركړ وېلې: بوډۍ او شنډه!
51:30 هغوى وويل: (هو) همداسې ستا رب ويلي دي، بېشكه هغه حكمت والا ښه پوه دى.