Шамсуддин Хакимов — 449

37:77 Жана анын урпактарын гана (аман) калуучулардан кылдык.

37:78 Жана аны(н ысымын) кийинки муундар арасында (даңазалуу) калтырдык.

37:79 Нухка ааламдарда (түбөлүк) салам болсун!

37:80 Биз (жакшынакай ибадат кылган) мухсиндерди ушинтип сыйлайбыз.

37:81 Ал Биздин момун пенделерибизден болчу.

37:82 Кийин Биз башкаларды чөктүрүп жибердик.

37:83 Ибрахим (пайгамбар) дагы анын (Нухтун) жамаатынан (ыймандуу пенделерден) эле.

37:84 Бир кезде ал Раббисине (ширктен) таза жүрөк менен келди.

37:85 (Жана) атасы жана коомуна (мындай) деди: «Эмнелерге эле сыйынып жатасыңар?!

37:86 Аллахтан башка өзүңөр ойлоп тапкан (жасалма) кудайды тандайсыңарбы?!

37:87 Ааламдардын Раббиси (Аллах) жөнүндө кандай ойлойсуңар? (Күндөрдүн биринде чоң элдик майрам болуп, бардыгы майрам талаасына кетип жатышты. Ибрахимди да «жүр» дешкенде ал:)

37:88 Жылдыздарга бир карап алып:

37:89 «Мен ооруп турам» – деди.

37:90 Бардыгы андан бурулуп (талаага) кетишти.

37:91 Анан Ибрахим алардын (ибадатканадагы) «кудайларына» тез жетип келип: «(Алдыңардагы тамактан) жебейсиңерби?»,

37:92 Эмнеге сүйлөбөй жатасыңар?!» - деди.

37:93 Анан аларды күч менен уруп (талкалап) салды (жана балтаны чоң «кудайдын» колуна илип койду).

37:94 (Эли кечинде) ага чуркап келишти. (Жана аны омуроолоп, кандай жаза берсек экен деп, чуру-чуу түшүп турганда, Ибрахим учурдан пайдаланып дааватын улантып:)

37:95 Айтты: «Өзүңөр жонуп жасаган нерселерге ибадат кыласыңарбы?!

37:96 Силерди да, силердин ишиңерди[1] да Аллах жараткан!

37:97 (Мушриктер) айтышты: «Ал үчүн (отундан) «үйлөрдү» куруп (жандырып) отко таштагыла!

37:98 Ага каршы (ушундай) амалды тандашты. Биз аларды(н өзүн) төмөн (жеңилген) кылып койдук.[1]

37:99 (Ибрахим) айтты: «Мен Раббиме кетемин! Ал мени туура жолго баштайт!» (Ибрахим Шам жерине кетип, ошол жакта жашап калды. Өмүрү бир кыйла өтүп калса да, перзент көрбөгөндөн улам Раббисине дуба кылды:)

37:100 «Оо, Раббим! Мага салих (таза) инсандардан (боло турган бир перзент) берчи?!».

37:101 Анан Биз ага бир жумшак пейил перзент (көрүшү) менен сүйүнчү кабар бердик.

37:102 Качан ал перзент (сүймөнчүк болуп) Ибрахим менен бирге жүрүү курагына жеткенде, (ага) «Оо, балакайым! Мен түшүмдө сени курман чалып жатканымды көрүптүрмүн. Ойлонуп көр, эмне дейсиң?! деди. «Атакем, – деди ал, – буюрулганды аткара бериңиз. Аллах кааласа мени сабыр кылуучулардан экенимди көрөсүз».