Шамсуддин Хакимов — 264

15:32 (Аллах): «0о, Иблис! Эмне үчүн сен сажда кылуучулардан болбодуң?!» - деди.

15:33 «Мен (эч качан) адамга сажда кылбаймын! (Себеби,) Сен аны чалчык ылай - чоподон жараттың. (А, мен оттон жаралганмын)» - деди.

15:34 (Аллах) Айтты: «Анда, Бейиштен жогол! Сен айдалдың!

15:35 Сага Кыяматка чейин каргыш болсун!»

15:36 (Иблис) Айтты: «О, Раббим! Анда мага, алар кайра тирилүүчү күнгө (Кыяматка) чейин (өлбөй жашаганга) мөөнөт бер!»

15:37 (Аллах) айтты: «Албетте, сен мөөнөт берилгендерден болдуң

15:38 белгилүү убакытка чейин».

15:39 (Иблис) айтты: «О, Раббим! Мени адаштырганың үчүн мен аларга жердеги(күнөө нерсе)лерди кооз көргөзүп, бардыгын азгырамын!

15:40 Алардын арасынан ыкластуу пенделериңден башкасын.[1]

15:41 (Аллах) айтты: «Бул - Мага (алып келүүчү) туура жол.

15:42 Албетте, Менин (ыкластуу) пенделеримдин үстүндө бийлигиң жок! Бир гана адашкандардан болуп, сага ээрчигендерге (өкүмүң өтөт).

15:43 Сени ээрчигендердин бардыгына убада жайы, албетте, тозок!

15:44 Анын (биринен бири төмөн жайгашкан) жети дарбазасы бар. Ар бир дарбазадан алардын бөлүк-бөлүк топтору (күнөөлөрүнүн даражаларына жараша азап чегип киришет).

15:45 Чынында, (күнөөдөн) сактанган адамдар булактарда, бейиштерде.

15:46 (Биз аларга:) «Тынчтык, саламаттык менен бейишке киргиле» (дедик).

15:47 Биз алардын көкүрөктөрүндө болгон (кек-көралбастык) сыяктуу нерселерди сууруп алганбыз. Алар бири-бирине бет-маңдай, дос-бурадар болушуп, сөрүлөрдө (отурушат).

15:48 Бейиште аларды кайгы-муң баспайт жана эч качан ал жерден чыгарылышпайт.

15:49 (О, Мухаммад!) Пенделериме кабар бер: Мен гана (тообо кылгандарды) Кечирүүчү Ырайымдуумун!

15:50 Чынында менин азабым - жан ооруткан азап!

15:51 (О, Мухаммад), аларга Ибрахимдин меймандары жөнүндөгү кабарды жеткир:[1]