مرکز ترجمه رواد — 597

94:3 همان [باری] که بر پشتت سنگینی می‌کرد.

94:4 و [نام و] آوازۀ تو را بلند ساختیم.

94:5 مسلماً با [هر] دشواری، آسانی است.

94:6 [آری؛] مسلماً با [هر] دشواری، آسانی است.

94:7 پس هنگامی‌ که [از کار و امور دنیا] فارغ شدی، [به عبادت پروردگارت] بکوش

94:8 و به سوی پروردگارت راغب [و مشتاق] شو.

95:1 سوگند به انجیر و زیتون

95:2 و سوگند به طورِ سینا

95:3 و سوگند به این شهر امن [مکه]

95:4 [که] یقیناً ما انسان را در بهترین صورت [و با فطرت پاک] آفریدیم.

95:5 سپس او را [که انحراف یافت،] به پست‌ترین [مراحلِ] پَستی برگرداندیم.

95:6 مگر کسانی که ایمان آوردند و کار‌های شایسته انجام دادند؛ که پاداشی پایدار برایشان [در پیش] است.

95:7 پس [ای انسان،] چه چیزی بعد [از این همه دلایل روشن،] تو را به تکذیب [روز] جزا وا می‌دارد؟

95:8 آیا الله بهترین داور [و حاکم مطلق] نیست؟

96:1 بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛

96:2 [همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید.

96:3 بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوار‌تر است.

96:4 [همان] ذاتی ‌که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.

96:5 به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.

96:6 چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] می‌کند

96:7 [بعد] از اینکه خود را بی‌نیاز [و توانگر] ببیند.

96:8 یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.

96:9 [ای پیامبر،] آیا دیده‌ای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز می‌دارد

96:10 بنده‌ای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز می‌خواند.

96:11 به من خبر بده اگر این [بنده بازداشته‌شده] بر [راه] هدایت باشد

96:12 یا [مردم را] به پرهیزگاری فرمان دهد، [سزای کسی‌ که چنین بنده‌ای را بیازارد چیست؟]