مرکز ترجمه رواد — 585

80:1 [پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد

80:2 از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.

80:3 و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک ‌شود،

80:4 یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.

80:5 اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد

80:6 تو به او روی می‌آوری؛

80:7 در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛

80:8 اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید

80:9 و [از الله] می‌ترسد،

80:10 تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].

80:11 هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.

80:12 پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

80:13 در صحیفه‌های ارجمندی [ثبت] است.

80:14 [در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

80:15 در دست سفیران [وحی] است

80:16 [که] بزرگوار و نیکوکارند.

80:17 مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!

80:18 [الله] او را از چه چیز آفریده است؟

80:19 او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.

80:20 سپس راه را برایش آسان نمود.

80:21 آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.

80:22 سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‌انگیزد.

80:23 هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.

80:24 انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:

80:25 ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،

80:26 سپس زمین را از هم شکافتیم،

80:27 آنگاه دانه‌[های فراون] در آن رویاندیم،

80:28 و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،

80:29 و زیتون و نخل،

80:30 و باغ‌هایی [انبوه و] پردرخت،

80:31 و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].

80:32 [همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

80:33 هنگامی ‌که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،

80:34 روزی ‌که انسان از برادرش می‌گریزد

80:35 و از مادرش و از پدرش

80:36 و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،

80:37 در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‌دارد [و از دیگری بازمی‌دارد].

80:38 چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.

80:39 [به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.

80:40 و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.