مرکز ترجمه رواد — 568
69:36 و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛
69:37 [غذایی که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند».
69:38 سوگند به آنچه می‌بینید
69:39 و به آنچه نمی‌بینید.
69:40 بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله] است که فرستاده‌ی بزرگوار [او، محمد آن را بر مردم تلاوت می‌کند].
69:41 و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.
69:42 و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.
69:43 [این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
69:44 اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،
69:45 مسلّماً ما او را با قدرت می‌گرفتیم،
69:46 سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،
69:47 و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.
69:48 یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.
69:49 و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.
69:50 و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.
69:51 و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.
69:52 پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
70:1 درخواست‌کننده‌ای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،
70:2 [این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد.
70:3 از سوی الله [به وقوع می‌پیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.
70:4 فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج می‌کنند، در روزی که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه هزار سال است.
70:5 پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.
70:6 بی‌گمان، آنها آن [روز] را دور می‌بینند
70:7 و ما آن را نزدیک می‌بینیم.
70:8 [همان] روزی که آسمان چون مسِ گداخته شود،
70:9 و کوه‌ها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.
70:10 و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمی‌پرسد.