مرکز ترجمه رواد — 565
68:17 ما آنها را آزمایش کردیم، همان‌گونه که صاحبان باغ را آزمودیم؛ هنگامی که سوگند یاد کردند که صبحگاهان [که مستمندان نباشند،] میوه‌های باغ را بچینند.
68:18 و[لی] «ان شاء الله» نگفتند.
68:19 عذابی [فرا‌گیر] از سوی پروردگارت بر [باغِ] آنها فرود آمد، در حالی که همه در خواب بودند.
68:20 و آن باغ [سبز و خرم، پس از آتش‌سوزی] همچون شبِ سیاه شد.
68:21 آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند
68:22 که اگر می‌خواهید میوه بچینید، به سوی کشتزار [و باغ] خویش بروید.
68:23 آنگاه [به سوی کشتزار] حرکت کردند، در حالی که آهسته با هم می‌گفتند:
68:24 «[مراقب باشید] که امروز هیچ [نیازمند و] بینوایی در آن [باغ] وارد نشود!»
68:25 و صبحگاهان با تصمیم جدی بر جلوگیری [از ورود مستمندان، به سمتِ باغ] بیرون شدند.
68:26 اما هنگامی که آن [باغ] را دیدند، گفتند: «یقیناً ما [اشتباه آمده‌ایم و] راه را گم کرده‌ایم؛
68:27 [نه؛] بلکه ما [از حاصلِ آن] بی‌بهره و محروم هستیم».
68:28 بهترین [و خردمندترین] آنان گفت: «آیا به شما نگفتم چرا [شکر و] تسبیح [الله را] نمی‌گویید؟».
68:29 گفتند: «پروردگار ما پاک و منزّه است؛ مسلّماً ما ستمکار بودیم».
68:30 آنگاه ملامت‌کنان به یکدیگر روی آوردند
68:31 [و] گفتند: «وای بر ما که طغیانگر [و سرکش] بودیم!
68:32 امیدواریم که پروردگارمان [ما را ببخشد و] در عوض، چیزی بهتر از آن [باغ] به ما دهد؛ [چرا که] بی‌گمان، ما به سوی پروردگار خود روی آورده‌ایم».
68:33 عذاب [الله در دنیا] اینچنین است؛ و اگر می‌دانستند، عذاب آخرت مسلماً بزرگ‌تر [و بیشتر] است.
68:34 به راستی برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغ‌های پرنعمت است.
68:35 آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان [و گناهکاران] قرار می‌دهیم؟
68:36 شما را چه شده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟
68:37 آیا شما کتابی [آسمانی] دارید که در آن [می‌خوانید و] فرامی‌گیرید؟
68:38 و [آیا] آنچه را انتخاب می‌کنید، در آن [کتاب] برای شما [تضمین شده] است؟
68:39 یا اینکه بر [عهدۀ] ما عهد و پیمان استواری تا روز قیامت دارید که هر چه را حکم کنید، [حق] برای شما باشد؟
68:40 [ای پیامبر،] از آنها بپرس کدام‌یک از آنان در برابر این [ادعا‌ها] متعهد است؟
68:41 و یا اینکه [معبودان و] شریکانی دارند؟ اگر راست می‌گویند، باید شریکان [و معبودان] خویش را بیاورند.
68:42 روزی که [الله متعال برای داوری میان خلایق بیاید،] ساق [او تعالی که هیچ چیز مانند آن نیست] آشکار می‌‌گردد و [مردم] به سجده فراخوانده می‌شوند؛ ولی [کافران و منافقان] نمی‌توانند [سجده کنند].