مرکز ترجمه رواد — 530

54:28 و به آنان اعلام كن كه آب [چاه،] بین آنان [و آن ماده‌شتر] سهمیه‌بندی شده است و هر کس باید در نوبت خود حاضر شود».

54:29 ولى آنان همدستشان را ندا دادند؛ او نیز دست به كار شد و [شتر را] به قتل رساند.

54:30 [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

54:31 ما بانگ مرگباری بر آنان فرستادیم؛ به‌ناگاه [همگی] همچون گیاه خشكیده[ی بازمانده از كومه‌ها و حصارهای ساخته‌شده با نی و علف،] خرد و ریز شدند.

54:32 به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

54:33 قوم لوط [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

54:34 [ما نیز] طوفانى ریگ‌بار بر سرشان فرستادیم [كه همگی را هلاک کرد]؛ مگر خانوادۀ لوط كه سحرگاهان آنان را نجات دادیم.

54:35 [این نجات،] نعمتی از جانب ما بود؛ و به هر کس سپاسگزارى كند، این گونه پاداش مى‌دهیم.

54:36 لوط آنان را از کیفر [سخت] ما بیم داد؛ ولی آنان در برابر هشدار‌ها به مجادله [و ستیز] برخاستند.

54:37 آنان از لوط خواستند که مهمانانش را [برای کام‌جویی] در اختیار‌شان بگذارد؛ ما نیز چشمانشان را کور کردیم [و گفتیم:] «طعم عذاب و [نتیجۀ] هشدار‌هایم را بچشید».

54:38 و صبحگاهان عذابى پایدار آنان را فراگرفت.

54:39 [و گفتیم:] «طعم عذاب و [نتیجۀ] هشدار‌هایم را بچشید».

54:40 به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

54:41 هشداردهندگان به سراغ فرعونیان [نیز] رفتند.

54:42 [ولى] آنان تمامى آیات ما را دروغ شمردند؛ ما نیز چنان [که شایستۀ پروردگار] شکست‌ناپذیرِ مقتدر [است،] آنان را عذاب کردیم.

54:43 [ای اهل مکه،] آیا کافران شما از آنان بهترند یا برای شما امان‌نامه‌ای در کتاب‌های [آسمانی پیشین نوشته شده] است؟

54:44 یا می‌گویند: «ما جماعتی متحد و انتقام‌جو هستیم».

54:45 به زودى [در جنگ بدر] جمعشان شکست می‌خورد و فرارى خواهند شد.

54:46 وعده‌گاهشان قیامت است كه [نسبت به میدان بدر، روزگارى بسیار] سخت‌تر و تلخ‌تر است.

54:47 گناهکاران در گمراهی و عذابند.

54:48 روزی‌که با چهره‌هایشان در آتش کشیده می‌شوند [و به آنان می‌گویند:] «آتش دوزخ را بچشید».

54:49 بی‌تردید، ما هر چیزی را به ‌اندازه آفریده‌ایم؛