مرکز ترجمه رواد — 496
44:1 حم [حا. میم].
44:2 و سوگند به کتاب روشنگر.
44:3 [که] ما قرآن را در شب مبارک [و فرخندۀ قدر] نازل کردیم [زیرا] که ما [همواره] هشداردهنده بوده‌ایم.
44:4 در آن [شب،] هر امر مهمى فیصله مى‌یابد [و تدبیر می‌شود].
44:5 [این] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مى‌گیرد] بى‌گمان، ما فرستنده[ی پیامبران] بوده‌ایم.
44:6 به عنوان رحمتى از پروردگارت. بی‌تردید، او شنوای داناست.
44:7 پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر [به این حقیقت] یقین دارید [به الله و پیامبرش ایمان بیاورید].
44:8 هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست؛ زندگی می‌بخشد و می‌میراند؛ پروردگار شما و نیاکان شماست؛
44:9 ولى مشرکان تردید دارند و سرگرم [لذت‌های دنیا] و بازى هستند.
44:10 پس [ای پیامبر] منتظر روزی باش که آسمان، دودی آشکار [پدید] آورد.
44:11 که [تمام] مردم را فرامی‌گیرد. این عذابی دردناک است.
44:12 [آنگاه کافران می‌گویند:] «پروردگارا، [این] عذاب را از ما برطرف کن که ایمان آورده‌ایم».
44:13 چگونه [و از کجا] پند می‌پذیرند در حالی که [پیشتر،] پیامبر روشنگر به سویشان آمده بود؟
44:14 اما از او روی گرداندند و گفتند: «[او] آموزش‌یافته‌ای دیوانه است».
44:15 [براى آزمایش شما] زمانى اندک عذاب را برمى‌داریم؛ و[لى] شما [به کفرِ خویش] بازمى‌گردید.
44:16 روزی که سخت بر آنان می‌تازیم. [آری،] ما [از کافران به خاطر کفر و تکذیبشان،] انتقام می‌گیریم.
44:17 پیش از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار به سویشان آمد
44:18 [که به آنان گفت:] «بندگان الله [= بنی‌اسرائیل] را به من بسپارید که من پیامبری امین برایتان هستم.