مرکز ترجمه رواد — 448

37:52 [که پیوسته به من] می‌گفت: آیا تو واقعاً [به قیامت] باور داری؟

37:53 آیا هنگامی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا حقیقتاً [زنده می‌شویم و در قبال کارهایمان مورد محاسبه قرار می‌گیریم و] به ما کیفر می‌دهند؟!»

37:54 [سپس به دوستان بهشتی‌اش] می‌گوید: «آیا [شما نیز همراه من] سر می‌کشید [تا بدانیم او کجاست]؟»

37:55 آنگاه خود سر می‌کشد و او را در میان دوزخ مى‌بیند.

37:56 به وی می‌گوید: «به الله سوگند که نزدیک بود مرا [با وسوسه‌های کفرآمیزت] نابود سازی.

37:57 اگر نعمتِ [هدایتِ] پروردگارم نبود، من نیز از حاضرشدگان [در دوزخ] بودم».

37:58 [آنگاه به بهشتیان می‌گوید:] «آیا ما مرگ دیگری نخواهیم داشت

37:59 جز همان مرگ نخستین خود، و عذاب نمی‌شویم؟

37:60 به راستی که این همان کامیابی بزرگ است».

37:61 اهل عمل، باید براى چنین [پاداشی] بکوشند.

37:62 آیا این [نعمت بهشت، کریمانه‌تر و] براى پذیرایى بهتر است یا درختِ زَقّوم [در دوزخ]؟

37:63 بی‌تردید، ما آن درخت را مایۀ آزمایش ستمکاران [مشرک] قرار داده‌ایم [چرا که می‌گویند: «هیچ درختی در آتش نمی‌روید»].

37:64 در حقیقت، آن [مایۀ عذاب،] درختی است که از ژرفای دوزخ می‌روید.

37:65 میوه‌اش [چنان بدمنظر است که] گویى سرهاى شیاطین است.

37:66 آنان [= دوزخیان] از [میوه‌های تلخ] آن مى‌خورند و شکم‌ها را از آنها انباشته مى‌كنند.

37:67 آنگاه بر روی این [غذای ناپاک، به جای نوشیدنی] آمیزه‌ای از آب جوشان دارند.

37:68 سپس یقیناً باز‌گشتشان به دوزخ است.

37:69 آنان پدران خود را گمراه یافتند؛

37:70 و [همچنان] در پیِ آنان می‌شتافتند.

37:71 و قطعاً قبل از آنان نیز بیشتر پیشینیان گمراه شدند.

37:72 و بی‌تردید، ما هشدار‌دهندگان [بسیاری] میان آنان فرستادیم.

37:73 پس بنگر که سرانجامِ هشداریافتگان چگونه بود.

37:74 [همه گرفتار عذاب شدند] مگر بندگان مخلص الله.

37:75 نوح به درگاه ما دعا کرد و [ما] چه نیکو اجابت‌کننده بودیم!

37:76 و او و خانواده‌اش را [به همراه مؤمنان] از بلای بزرگ [طوفان] نجات دادیم