مرکز ترجمه رواد — 374

26:160 قوم لوط [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

26:161 آنگاه ‌که برادر‌شان لوط به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

26:162 به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

26:163 پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

26:164 و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

26:165 آیا از میان جهانیان، با مردان می‌آمیزید

26:166 و همسرانی را که پروردگارتان برایتان آفریده است رها می‌کنید؟! بلکه شما گروهی متجاوزید.

26:167 آنان گفتند: «ای لوط، اگر [از این امر و نهی] دست بر نداری، قطعاً [از شهر] اخراج می‌شوی».

26:168 [لوط] گفت: «من دشمن [سرسخت] این کارتان هستم.

26:169 پروردگارا، من و خانواده‌ام را از [عاقبت] آنچه [اینها] انجام می‌دهند نجات ده».

26:170 ما او و همۀ خانواده‌اش را نجات دادیم

26:171 مگر پیرزنی که در میان بازماندگان [در عذاب] بود.

26:172 سپس دیگران را نابود کردیم

26:173 و بارانی [از سنگ] بر آنان باراندیم؛ و بارانِ بیم‌داده‌شدگان چه بد بود!

26:174 بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.

26:175 و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

26:176 اصحاب اَیکه [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

26:177 آنگاه که شعیب به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

26:178 به‌راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

26:179 پس از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

26:180 و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

26:181 پیمانه را تمام بدهید و کم‌فروشی نکنید.

26:182 و با ترازوی درست وزن کنید.

26:183 و کالای مردم را کم ندهید [و حقشان را ضایع نکنید] و در زمین به فساد [و تباهی] نکوشید.