مرکز ترجمه رواد — 373
26:137 این [آیینِ ما، همان] روش پیشینیان است
26:138 و ما [هرگز] عذاب نخواهیم شد».
26:139 آنان هود را دروغگو انگاشتند؛ ما [نیز] هلاکشان کردیم. قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:140 و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:141 [قوم] ثمود پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:142 آنگاه که برادر‌شان صالح به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
26:143 به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم.
26:144 پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:145 و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.
26:146 آیا [مى‌پندارید كه] شما را در این نعمت‌هایی كه اینجاست آسوده رها مى‌كنند؟
26:147 در [این] باغ‌ها و چشمه‌سارها
26:148 و [در کنار این] کشتزارها و نخل‌هایی که میوه‌هایش نرم و رسیده است؟
26:149 و [سرمست و] ماهرانه از کوه‌ها [برای خود] خانه‌هایی می‌تراشید.
26:150 از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:151 و از اسرافکاران [گناهکار] پیروی نکنید.
26:152 [همان] کسانی که در زمین به فساد می‌پردازند و [خویشتن را] اصلاح نمی‌کنند».
26:153 آنان گفتند: «[ای صالح،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.
26:154 تو جز بشری همانند ما نیستی؛ پس اگر راست می‌گویی، نشانه‌ای [بر پیامبری‌ات] بیاور».
26:155 [صالح] گفت: «این ماده شتری است كه سهمى از آب [چشمه] دارد و [روزهای معیّنى نیز] شما سهمی از آب دارید.
26:156 پس [کمترین] آزاری به آن نرسانید که عذابِ روزی بزرگ شما را فرامی‌گیرد».
26:157 اما آن را پَى كردند و [از کردۀ خود] پشیمان شدند.
26:158 پس عذاب [الهی] آنان را فروگرفت. بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:159 و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.