مرکز ترجمه رواد — 371

26:84 و در آیندگان آوازه‌ای نیک برایم قرار بده.

26:85 و مرا از وارثان بهشتِ پرنعمت بگردان.

26:86 و پدرم را بیامرز [که] بی‌تردید در زمرۀ گمراهان بود.

26:87 و روزی ‌که [مردم] برانگیخته می‌شوند، مرا رسوا [و شرمنده] نساز.

26:88 همان روزی ‌که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد؛

26:89 مگر کسی‌که قلبی پاک [و خالی از شرک و نفاق و کینه و ریا] به پیشگاه الله بیاورد».

26:90 و [آن روز،] بهشت برای پرهیزگاران نزدیک می‌گردد

26:91 و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌شود.

26:92 و به آنان گفته می‌شود: «[اکنون] کجا هستند آنچه عبادت می‌کردید

26:93 به جای الله؟ آیا [آنها در برابر عذاب الهی] شما را یاری می‌کنند یا [حتی خود] را یاری می‌دهند؟»

26:94 پس، آنها [= معبودان باطل] همراه گمراهان در آن [آتش مهیب] افکنده می‌شوند.

26:95 و [همراه] تمام لشکریان ابلیس.

26:96 در آنجا [مشرکان] در حال ستیز [با معبودان باطل] می‌گویند:

26:97 «به الله سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم.

26:98 آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم.

26:99 و ما را کسی جز مجرمان گمراه نکرد.

26:100 [اکنون] نه هیچ شفاعتگری داریم

26:101 و نه هیچ دوست مهربانی.

26:102 كاش بازگشتی [به دنیا] داشتیم و در زمرۀ مؤمنان قرار مى‌گرفتیم».

26:103 قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند.

26:104 و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

26:105 قوم نوح، پیامبران را دروغگو انگاشتند.

26:106 آنگاه‌ که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا [از الله‌] پروا نمی‌کنید؟

26:107 به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم؛

26:108 پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

26:109 و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است؛

26:110 پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید».

26:111 آنان گفتند: «آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی كه [فقط] فرومایگان از تو پیروى كرده‌اند؟»