مرکز ترجمه رواد — 265
15:52 هنگامی که بر او وارد شدند، سلام گفتند؛ [اما چون دست به غذا نبردند، ابراهیم] گفت: «ما از شما هراسانیم».
15:53 آنان گفتند: «نترس؛ ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم».
15:54 [ابراهیم] گفت: «آیا با اینكه سالخورده شده‌ام مژده[ی تولد فرزند] به من مى‌دهید؟ به چه [دلیل اینچنین] بشارت مى‌دهید؟»
15:55 آنان گفتند: «ما تو را به درستی بشارت دادیم؛ پس ناامید نباش».
15:56 [ابراهیم] گفت: «و جز گمراهان، چه کسی از رحمتِ پروردگارش ناامید می‌گردد؟»
15:57 [آنگاه به فرشتگان] گفت: «اى فرستادگان، كار [و مأموریت دیگر] شما چیست؟»
15:58 آنان گفتند: «در حقیقت، ما به سوی قوم گنهکار [لوط] فرستاده شده‌ایم [تا هلاکشان کنیم].
15:59 مگر خانوادۀ لوط که ما یقیناً همۀ آنان را نجات خواهیم داد.
15:60 جز همسرش که مقدر کرده‌ایم از بازماندگان [در عذاب] باشد».
15:61 هنگامی که فرستادگان [الله به شکل انسان] نزد خاندان لوط آمدند،
15:62 [لوط] گفت: «شما گروهی ناشناس هستید».
15:63 [فرشتگان] گفتند: «بلکه ما همان چیزی را برایت آورده‌ایم كه [این مردم گناهکار] درباره‌اش تردید مى‌كردند [= نزول عذاب].
15:64 و ما برایت [خبرِ حقیقی و] راست آورده‌ایم و قطعاً ما راستگوییم.
15:65 پس پاسی از شب [که گذشت] خانواده‌ات را [از این جا] ببر و [خودت] به دنبالشان برو؛ و هیچ‌یک از شما [نباید] پشت سرش را نگاه کند و به جایی که به شما فرمان می‌دهند بروید».
15:66 و ما او [= لوط] را از این امر آگاه كردیم که صبحگاهان ریشۀ آنان برکنده خواهد شد.
15:67 و اهالی شهر، در حالی که [دربارۀ آمدن افراد جدید] با شادی [به یکدیگر] خبر می‌دادند [به سوی خانۀ لوط] آمدند.
15:68 [لوط] گفت: «اینها مهمانان من هستند؛ پس مرا رسوا [و شرمندۀ مهمانانم] نکنید،
15:69 و از الله بترسید و سرشکسته‌ام نسازید».
15:70 [آنان] گفتند: «مگر ما تو را از [میزبانیِ] افراد [بیگانه] نهی نکردیم؟»