مرکز ترجمه رواد — 164
7:105 سزاوار است كه در مورد الله جز [به راستى و] حق سخن نگویم. بی‌تردید، من دلیل [و معجزه‌ای روشن] از پروردگارتان برای شما آورده‌ام؛ پس بنی‌اسرائیل را همراه من بفرست».
7:106 [فرعون] گفت: «اگر معجزه‌ای آورده‌ای [و] اگر راست می‌گویى، آن را بیاور».
7:107 پس [موسی] عصایش را انداخت که ناگهان [به] اژدهایی آشکار [و بزرگ، تبدیل] شد.
7:108 و دستش را [از گریبان] بیرون آورد و ناگهان براى تماشاگران سپید [و درخشان] می‌نمود.
7:109 اشراف [و بزرگان] قوم فرعون گفتند: «حقا که این [مرد] جادوگری داناست».
7:110 [فرعون گفت:] «او می‌خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند؛ پس نظرتان چیست؟»
7:111 آنان گفتند: «کارِ او و برادرش را به تأخیر بینداز و مأمورانِ جمع‌آوری را به [همۀ] شهرها بفرست؛
7:112 تا همۀ جادوگران دانا [و ماهر] را نزدت بیاورند».
7:113 و [سرانجام،] جادوگران نزد فرعون آمدند [و] گفتند: «آیا اگر ما پیروز شدیم، [نزد تو] پاداشی خواهیم داشت؟»
7:114 [فرعون] گفت: «آری، قطعاً شما از مقرّبان [درگاهم] خواهید بود».
7:115 [در روز موعود، جادوگران مغرورانه] گفتند: «ای موسی، یا تو نخست [عصایت را] بیفکن یا ما [ابزار خود را] می‌افکنیم».
7:116 [موسی] گفت: «شما بیفکنید». هنگامی که [ابزارشان را] افکندند، چشمان مردم را افسون کردند و آنان را سخت ترساندند و جادویی بزرگ [پدید] آوردند.
7:117 و [ما] به موسی وحی کردیم که: «عصایت را بینداز». ناگهان آن [عصا، به مار بزرگی تبدیل شد و] آنچه را به دروغ ساخته بودند، فرو بلعید.
7:118 پس حقیقت آشكار گردید و آنچه مى‌كردند باطل شد.
7:119 و [فرعون و فرعونیان همگی در] آنجا شکست خوردند و خوار گردیدند،
7:120 و جادوگران به سجده افتادند.