Rowwad Tercüme Merkezi — 370

26:61 İki topluluk birbirini görünce, Mûsâ’nın adamları: "İşte yakalandık." dediler.

26:62 Mûsâ: “Hayır! Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir.” dedi.

26:63 İşte o sırada, Mûsâ’ya: "Asanı denize vur!" diye vahyettik. O, hemen yarıldı ve (on iki yol açıldı) her parçası koca bir dağ gibi oluverdi.

26:64 Ötekileri de oraya yaklaştırdık.

26:65 Mûsâ’yı ve beraberindekilerin hepsini kurtardık.

26:66 Sonra ötekileri suda boğduk.

26:67 Bunda şüphesiz bir ibret vardır. Ama pek çokları iman etmiş değillerdi.

26:68 Şüphesiz ki senin Rabbin elbette mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.

26:69 Ey Muhammed! Onlara İbrahim’in haberini de oku.

26:70 Hani o, babasına ve kavmine; “Neye ibadet ediyorsunuz?” demişti.

26:71 “Putlara ibadet ediyoruz ve onlara ibadet etmeye devam edeceğiz.” demişlerdi.

26:72 İbrahim, dedi ki: “Onlara dua ettiğinizde sizi işitiyorlar mı?”

26:73 “Yahut size fayda veya zararları dokunur mu?”

26:74 “Hayır! Ama biz babalarımızı böyle yaparken bulduk.” dediler.

26:75 İbrahim, şöyle dedi: “Gördünüz mü şu sizin (ve önceki atalarınızın) neye ibadet ettiklerini?”

26:76 Siz ve çok daha önce gelip geçen atalarınız.

26:77 "İşte onlar benim düşmanlarımdır. Yalnız alemlerin Rabbi hariç."

26:78 “O, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir.”

26:79 "Beni yediren ve içiren O'dur.”

26:80 "Hastalandığımda da O bana şifa verir."

26:81 “O, benim canımı alacak ve sonra diriltecek olandır.”

26:82 “O, hesap gününde hatalarımı bağışlayacağını umduğumdur.”

26:83 “Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat.”