سورة الفاتحة

Əlixan Musayev

37:77 Təkcə onun nəslini qoruyub saxladıq.

37:78 Sonra gələnlər arasında onun üçün gözəl xatirə qoyduq;

37:79 aləmlər içərisində Nuha salam olsun!

37:80 Həqiqətən, Biz yaxşı iş görənləri belə mükafatlandırırıq.

37:81 Həqiqətən, o Bizim mömin qullarımızdandır.

37:82 Sonra o birilərini suya qərq etdik.

37:83 Həqiqətən, İbrahim onun ardıcıllarından idi.

37:84 Bir zaman o, öz Rəbbinin yanına pak bir qəlblə gəldi.

37:85 Onda o, öz atasına və qövmünə dedi: “Siz nəyə sitayiş edirsiniz?

37:86 Allahı qoyub uydurma məbudlarımı diləyirsiniz?

37:87 Aləmlərin Rəbbi barəsində nə düşünürsünüz?”

37:88 O, ulduzlara bir nəzər salaraq

37:89 “Mən xəstəyəm!”– dedi.

37:90 Onlar ondan üz çevirib çıxıb getdilər.

37:91 O, xəlvətcə onların məbudlarının yanına gəlib istehza ilə dedi: “Siz bu təamları yemirsiniz?

37:92 Sizə nə olub ki, danışmırsınız?”

37:93 Sonra onlara yaxınlaşıb sağ əli ilə bir zərbə endirdi.

37:94 Bütpərəstlər tələsik onun yanına gəldilər.

37:95 O dedi: “Siz yonub düzəltdiklərinizəmi sitayiş edirsiniz?

37:96 Axı sizi də, sizin düzəltdiklərinizi də Allah yaratmışdır”.

37:97 Onlar dedilər: “Bundan ötrü bir bina tikin və onu orada odlayın!”

37:98 Onlar İbrahimə hiylə qurmaq istədilər, Biz də onları rüsvay etdik.

37:99 O dedi: “Mən Rəbbimə doğru gedirəm. O məni doğru yola yönəldəcəkdir”.

37:100 O dedi: “Ey Rəbbim! Mənə əməlisalehlərdən olan övlad bəxş et!”

37:101 Biz də onu həlim xasiyyətli bir oğlan uşağı ilə müjdələdik.

37:102 O, böyüyüb atası ilə bərabər çalışmaq həddinə çatdıqda İbrahim dedi: “Oğlum! Yuxuda gördüm ki, səni qurban kəsirəm. Bax gör nə düşünürsən!” O dedi: “Atacan! Sənə buyurulanı yerinə yetir. Allah qoysa mənim səbirlilərdən olduğumu görəcəksən”.