مرکز ترجمه رواد — 577

74:48 پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان سودی به آنها نمی‌بخشد.

74:49 آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟

74:50 گویى كه گورخرانى رمیده‌اند

74:51 که از [مقابل] شیر گریخته‌اند.

74:52 بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] می‌خواهد که [به او] نامه‌های گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.

74:53 هرگز چنین نیست [که آنان می‌پندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمی‌ترسند.

74:54 نه، چنین نیست كه آنها مى‌گویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.

74:55 پس هر ‌کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

74:56 و یاد نمی‌کنند [و پند نمی‌گیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.

75:1 به روز قیامت سوگند می‌خورم.

75:2 و به نفسِ ملامت‌گر سوگند می‌خورم.

75:3 آیا انسان می‌پندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟

75:4 آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.

75:5 بلکه انسان می‌خواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.

75:6 [از این رو] می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»

75:7 هنگامی ‌که چشم [وحشت‌زده و] خیره شود

75:8 و ماه تیره [و بی‌نور] گردد

75:9 و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،

75:10 آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»

75:11 هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.

75:12 آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.

75:13 در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مى‌كنند.

75:14 بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.

75:15 اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.

75:16 [ای پیامبر، هنگام نزول قرآن،] زبانت را برای [تکرار و خواندنِ] آن، شتابزده حرکت مده.

75:17 مسلماً جمع‌آوری و خواندنِ آن، بر [عهدۀ] ماست.

75:18 پس هر گاه [توسط جبرئیل] آن را [بر تو] خواندیم، از خواندنِ او پیروی کن.

75:19 سپس بیان‌کردنش بر [عهدۀ] ماست.